Konsument w sporze z przedsiębiorcą

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumenta z dnia 12 stycznia 2016 r. w sprawie o sygnaturze akt XVII AmC 347/15 uznano za niedozwolone i zakazano wykorzystywania w obrocie z konsumentami postanowienia wzorca umowy o następującej treści:” ******** nie odpowiada za opóźnienia w dostawie spowdocument-428334_640odowane nie wywiązaniem się przez Pocztę Polską z umów obsługi przewozowej i pocztowej.” Pamiętać należy, iż pojęcie niedozwolonych klauzul umownych dotyczy tylko stosunków pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem. Konsumentem w rozumieniu powszechnie obowiązujących przepisów pozostaje osoba dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Na uwagę zasługuje, iż w praktyce częstokroć spotykamy się z zapisanymi “drobnym drukiem” postanowieniami umownymi, które kształtują interesy konsumentów w sposób sprzeczny z ich interesami oraz dobrymi obyczajami. Pamiętać należy, iż wszelkie nieuzgodnione bezpośrednio z konsumentem postanowienia umowne, które kształtują niekorzystnie jego interesy a ponadto pozostają sprzeczne z dobrymi obyczajami są klauzulami niedozwolonymi i jako takie nie wiążą konsumenta. Powyższe oznacza, iż w ewentualnym sporze z przedsiębiorcą można skutecznie bronić się zarzutem o niedozwolonym charakterze niekorzystnego zapisu umownego. Uwzględnienie zarzutu o niedozwolonym charakterze klauzuli umownej spowoduje fikcje nieistnienia tegoż zapisu, uwalniając jednocześnie od wszelkich negatywnych konsekwencji z nim związanych.